170 . كشاورزى 850 - مستحب بودن كشاورزى و درختكارى 2685 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر مسلمانى درختى بنشاند ، يا زراعتى بكارد و انسانى يا پرنده‌اى يا چرنده‌اى از محصول آن بخورد ، براى وى صدقه محسوب شود . 2686 امام باقر عليه السلام : پدرم مىفرمود : بهترين كارها كشاورزى است ؛ چيزى را مىكارى و نيك و بد از آن مىخورند . نيكوكار مىخورد و برايت از خدا آمرزش مىطلبد و بدكار مىخورد و آنچه خورده او را لعن و نفرين مىكند و چرندگان و پرندگان نيز از آن بهره‌مند مىشوند . 2687 امام باقر عليه السلام : امير المؤمنين عليه السلام مىفرمود : هر كه با وجود داشتن آب و خاك نيازمند باشد ، خدا [ از رحمت خود ] دورش گرداند . 2688 امام صادق عليه السلام : كشاورزان گنجهاى مردمند ، بذر پاكيزه‌اى را مىكارند كه خداوند عز و جل آن را برآورده است . مقام آنان در روز قيامت از همگان بهتر و قرب و منزلتشان از همه بيشتر است و « مبارك » خوانده مىشوند . 2689 امام صادق عليه السلام - دربارهء آيهء « و مؤمنان بايد به خدا توكّل كنند » - فرمود : منظور از مؤمنان ، كشاورزان است . 2690 امام صادق عليه السلام - در پاسخ به يزيد بن هارون واسطى كه از ايشان دربارهء برزگران پرسيد - فرمود : آنان كشتگران گنجهاى خدا در زمين اويند . در ميان كارها هيچ كارى نزد خداوند محبوب‌تر از كشاورزى نيست و خدا هيچ پيامبرى نفرستاد ، مگر آن كه كشاورز بود ، مگر ادريس عليه السلام كه خيّاط بود . ر . ك : عنوان 212 « درخت » .